นับตั้งแต่ ประเทศไทยได้เข้าร่วมการประชุม COP26 ณ เมืองกลาสโกว์ เมื่อ ปี พ.ศ. 2564 โดยการประชุมครั้งนั้น มีความสำคัญโดยประเทศไทย ได้ประกาศเป้าหมายความเป็นกลางทางคาร์บอน (Carbon Neutrality) ภายในปี พ.ศ. 2593 และเป้าหมายการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์ (Net Zero Greenhouse Gas Emission) ภายใน ปี พ.ศ. 2608 จนถึงปัจจุบันการประชุมฯ เป็นสมัยที่ 29 (COP29) ณ ประเทศอาร์เซอร์ไบจาน ในปี พ.ศ. 2567 นั้นได้ผ่านมาถึง 3 ปีแล้ว ประเทศไทยได้มีการดำเนินงานเพื่อบรรลุเป้าหมายดังกล่าว โดยมีการปรับปรุงนโยบายและ แผนงานต่างๆ เช่น แผนพัฒนากําลังผลิตไฟฟ้าของประเทศ (PDP) ที่ส่งเสริมการใช้พลังงานหมุนเวียน การส่งเสริมการใช้ยานยนต์ไฟฟ้า และการดำเนินโครงการลดก๊าซเรือนกระจกในภาคส่วนต่างๆ นอกจากนี้ ประเทศไทยยังได้ให้ ความสำคัญกับการปรับตัวต่อผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ โดยมีการจัดทำแผนการปรับตัวต่อการ เปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศแห่งชาติและการดำเนินโครงการต่างๆ เพื่อลดความเสี่ยงจากภัยพิบัติทางธรรมชาติ อีกทั้งสถานการณ์การประกาศจากสหภาพยุโรป (EU) เกี่ยวกับมาตรการปรับคาร์บอนก่อนข้ามพรมแดน หรือ Carbon Border Adjustment Mechanism (CBAM) ซึ่งเป็นประเด็นที่ทั่วโลกรวมทั้งประเทศไทยกำลังวิตกกังวลเนื่องจากอาจได้รับผลกระทบจากมาตรการดังกล่าวจากการส่งออกสินค้าไปยังสหภาพยุโรปที่ต้องเผชิญกับกฎระเบียบด้าน สิ่งแวดล้อมที่เข้มงวด[cite: 4]

        สำหรับมาตรการ CBAM ได้เริ่มใช้แล้วในวันที่ 1 ตุลาคม 2566 ซึ่งผู้นำเข้าสินค้าเป้าหมาย 6 กลุ่ม ได้แก่ ซีเมนต์ ไฟฟ้า ปุ๋ย เหล็กและเหล็กกล้า อะลูมิเนียมและไฮโดรเจน จะต้องรายงานปริมาณการนำเข้า รวมถึงปริมาณการปล่อยคาร์บอนทางตรงและทางอ้อม (Embedded Emission) ของสินค้ามาตรการ CBAM ดังกล่าวส่งผลให้ภาคอุตสาหกรรมที่ส่งออกสินค้าที่มีใช้พลังงานจำนวนมากในการผลิตมีต้นทุนการผลิตที่เพิ่มสูงขึ้นจากการถูกเรียกเก็บค่าธรรมเนียม หรือ “ค่าปรับ”ในการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากสินค้าเพื่อให้ได้มาตรฐานการผลิตที่ปลอดคาร์บอนตามที่รัฐบาลสหภาพยุโรปกำหนด ซึ่งส่งผลกระทบต่อความสามารถในการแข่งขันของอุตสาหกรรม และมาตรการ CBAM จะมีผลบังคับใช้เต็มรูปแบบในวันที่ 1 มกราคม 2569 โดยผู้นำเข้าต้องซื้อและส่งมอบ CBAM Certificate ตามปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกของ ประเภทสินค้า และอาจมีการขยายรายการสินค้าอื่น ๆ ตามระเบียบของ CBAM เพิ่มขึ้น[cite: 4]

        จากสถานการณ์การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และกติกาโลกในการมุ่งสู่ความเป็นกลางทางคาร์บอน ตลอดจนกฎเกณฑ์ การกีดกันทางการค้าด้านสิ่งแวดล้อมที่เข้มงวดมากขึ้นดังที่กล่าวมาข้างต้น จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่กลุ่มผู้ประกอบการในประเทศไทยในภาคผลิต การค้า และส่งออกรวมถึงหน่วยงานภาครัฐ รัฐวิสาหกิจ องค์กรอิสระและ หน่วยงานอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง ต้องเตรียมความพร้อมเพื่อรับมือและปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงนี้ มูลนิธิพลังงานสะอาด เพื่อประชาชน สมาคมพลังงานหมุนเวียนไทย (อาร์อี100) คณะกรรมการพลังงานหอการค้าไทย และสภาหอการค้าแห่งประเทศไทย สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ (สอวช.) และกลุ่ม อุตสาหกรรมพลังงานหมุนเวียน ส.อ.ท. ได้ตระหนักและเล็งเห็นความจำเป็นนี้จึงได้มีความร่วมมือทางวิชาการในการ พัฒนาหลักสูตร “การบริหารจัดการการเปลี่ยนผ่านพลังงานและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ Energy Transition & Climate Change Management (ETC)” เพื่อให้ความรู้และพัฒนาศักยภาพบุคลากรให้แก่ภาครัฐและเอกชนที่ได้รับ ผลกระทบดังกล่าวเพื่อหาแนวทางในการรับมือและปรับตัวในการดำเนินการธุรกิจตามกติกาโลก และเพิ่มศักยภาพในการแข่งกันทางการค้าในตลาดโลกต่อไป[cite: 4]